Wyciągnę rękę o jeden raz więcej niż Ty ją odtrącisz...

Chciałabym pomóc, lecz nie wiem czy umiem.

Nie mogę rozwiązać problemów za Ciebie, nie mogę podejmować za Ciebie decyzji, nie mogę określić, co jest dla Ciebie ważne. To musisz zrobić sam.

Jedyne co mogę to stać obok i pomagać Ci wstać ilekroć upadniesz.
Mogę słuchać, ciągle, w kółko, bez przerwy. Mogę słuchać tak długo jak długo będziesz mówił, tak długo jak mi pozwolisz. Mogę doradzić, jeżeli tego będziesz chciał, lecz nie wcześniej. Mogę trzymać Cię za rękę i czekać aż uśniesz. Mogę po prostu być, cicha, niepozorna, ale obecna. Mogę pójść z Tobą na spacer. Taki bez słów, wśród kasztanów albo dębów. Mogę nauczyć Cię jak przytulać się do brzóz by szeptami ukoiły rozedrgany umysł. Mogę bezgłośnym słowem przypomnieć, że nie jesteś sam. Mogę podać Ci dłoń w chwilę po tym jak ją odtrącisz. Mogę stać z Tobą ramię w ramię nawet jeżeli się z Tobą nie zgadzam. Mogę odbierać Twój telefon w środku nocy by usłyszeć, że chcesz pomilczeć. Mogę...
Mogę tylko tyle...

Chcę...